Hoe slim moet je zijn om iets eenvoudigs ingewikkeld te maken?
Sommige dingen kunnen eenvoudig zijn. Maar bij Adobe Photoshop hebben ze een talent ontwikkeld om simpele dingen zo slim te maken dat het uiteindelijk vooral… ingewikkeld wordt.

Tot voor kort bewerkte ik mijn foto’s, net als de meeste fotografen, in Adobe Photoshop. Maar samen met veel collega fotografen maak ik inmiddels de overstap naar Affinity.

Die vraag krijg ik regelmatig van cursisten. Een digitale camera legt eerst een onzichtbaar, latent beeld vast als RAW bestand: pure binaire informatie, niets meer dan enen en nullen. Pas daarna maakt de camera er automatisch een zichtbaar JPEG beeld van. Dat betekent: de camera bewerkt de foto voor jou.

Het RAW-bestand is het ruwe bestandsformat waarin de fotocamera digitale gegevens opslaat. Iedere fotocamera slaat de foto op in het RAW-bestand ook als er geen RAW-functie op zit. De camera kan niet anders. Elk cameramerk geeft het RAW-bestand een eigen naam. De extensie voor Canon is CR2, voor Nikon is dat NEF en Photoshop noemt het DNG, wat een afkorting is voor digital negative. En dat is zo gek nog niet, want het RAW-bestand is goed vergelijkbaar met het analoge negatief.

De kracht van Adobe Photoshop is dat het met lagen en maskers kan werken, zowel in Photoshop Elements als in Photoshop CC. Het werkt in beide programma’s vrijwel hetzelfde. Maar wat zijn lagen en maskers nou eigenlijk?

Fotografie betekent letterlijk ‘schrijven met licht’. Drie factoren die de belichting beïnvloeden zijn diafragma, sluitertijd en ISO. Toch is de belichting niet bepalend voor de keuze van deze drie elementen. Het is een creatieve keuze.